Tanza Cavite resident who tested positive of covid-19 bravely goes public, shares near-death experience in viral Facebook post

The Tanza, Cavite resident who tested positive of covid-19 has taken to Facebook to reveal her identity to the public.

Netizen Yanie Sebastian said she decided to go public after someone asked her to do a favor by sharing her experience to many people.

Sebastian called on netizens to stop spreading fake news – it causes panic and paranoia. It creates commotion.

Sebastian remarked that during crisis, we need unity and knowledge how to stop the virus on its tracks and to hang on to our faith.

Sebastian also offered words of advice to netizens – strengthen immune system, drink lots of water, eat healthy foods, take vitamins and avoid close contact. She also urged the pubic to stay home and go outside only when needed. She said this is the time for family, watch movies, cook your favorite dish and eat. If possible, disinfect your house morning and afternoon. if you have colds and cough, wear a mask. Rest and monitor yourself.

In the Facebook post, Sebastian described her battle with the deadly virus, the progression of the disease, the signs and symptoms she exhibited and the only medication she took while nursing her health.

As of this writing, Sebastian’s FB post has gathered 1,355 shares, 1,518 reactions and 646 comments.

You may read the full FB post below.

hello po sa lahat. someone asked me po kung pwede ko ishare yung mga pinagdaanan ko. how covid started and up to date. sure will po.

march 17 – morning nag start na po ako magkafever. that time 38.2 po. nag take na po kagad ako ng paracetamol kasi po may work ako ng gabi. naka work from home setup na po kami niyan. pag dating ng gabi nagising ako sobrang bigat na po ng pakiramdam ko and still nilalagnat padin po ako. 38.1 siya. then ang bigat ng ulo ko sobra. nagstart na po yung sipon at ubo. parang may nakadikit na plema pero ayaw niya lumabas. nag work pa po ako that time. ginaw na ginaw po ako. so nag jacket nag medyas pa nga po ako.

march 18 – 5am out na po sa work. wala na po akong lagnat. bumaba po siya ng 37.2 so nakampante ako. natulog na ko that time. nagising ako aroun 8am nilalagnat naman ako. ito ang pinakamatas kaya nataranta na ko. 40 na siya. tinawag ko asawa ko Daniel Legaspi Delgado sabi ko pacheck na kami. nag drive pa nga po ako papuntang hospital unfortunately hindi na daw po kami makakadan. 2 hours kami naghihintay para makadaan sa checkpoint. bigat na bigat na po ako nun. sobrang masakit na po lahat sakin. naiiyak na po ako nun. nawa na nga po sakin yung asawa ko. then we decided to go sa family clinic pero di po kasi sila natanggap ng may symptoms ng COVID so sabi ko uwi nalang kami. nung dumaan kami sa check point ng brgy sahud ulan nag sabi kami. pinapunta na nila kami sa healthcenter. kinuhan ako ng temp 37.9 so may fever padin kinoordinate nila aa mga kinauukulan at sa divine grace. naka convoy kami sa brgy patrol para makalabas ng checkpoint since emergency cases na po. pag dating sa divine they knew na dadating ako. hinatid nila ko sa isolation room. yung parang tent na pinost ng husband ko. monitoring ng vital signs and all. tapos kinuhan na ng swab testing ng DOH. i think i spen 10-12 hours para imonitor kung severe siya o hindi. they advise me to go home kasi hindi ako nagihirapan huminga. severe cases po ang inaadmit as per DOH. i knew all along i was PUI na. kasi sa brgy palang namin sinabi na nila nag bigay na sila ng monitoring sheet. restricted na ko sa mga bata. pinagsabihan na ko na wag na kong lalabas ng room and no closed contact sakanila.

paracetamol lang ang iinom po. bawal ang ibuprofen at any forma ng inflammatory.

march 19 – nag start na ko mag LBM. latang lata na ko. tapos ang sakit na talaga literal ng buo kong katawan. minessage ko kagad yung nurse na naghahandle sakin para marelay niya kay dra sa municipal yung nararamdaman ko. hindi na ko masyado nakakatayo ng time na to. sobrang naiyak ako sa sakit ng katawan ko. parang tinutusok tusok siya. di ko alam san ako papaling. hopeless ako kasi nga no exposure sa family. iyak ako ng iyak. kahit nakahiga ako na poop ako. mga around 1-2 dumating kagad ang brgy healthworkers to bring yung gamot na kelangan ko inumin. hanggang gabi hindi po nabuti sitwasyon ko. pero this time wala na kong fever.

i have to update yung si nurse sa sitwasyon ko. temp ubo sipon. natawag din siya sakin para tanungin kung kamusta na ko.

march 20 napansin ko wala na kong pang amoy. pero inuubo at sinisipon padin ako. tapos sobrang dikit ng phlegm. tuloy padin ang LBM. as water siya. lalo akong nanghihina. tapos yung mga tuhod ko nanginginig na siya. nag start ulit ako mag chill kasi siguro sa LBM. this time pagod na pagod na katawan ko. sabi ko sa asawa ko mamatay na ata ako. kasi iba na talaga. wala ng pagasa. hopeless case na ko. kasi yung sakit grabe tapos no pain reliver at all. bawal kasi. natulog ako ng natulog. para kako wala akong maramdaman.

march 21 wala na kong fever wala ng sipon at ubo. pero parang may plema padin na nakadikit. kelangan ko siya iubo para lumabas. kaso hindi nalabas. talagang madikit siya. hapon hindi na ko masyado nag LBM.

march 22 magaan na pakiramdam ko. bumubuti na kalagayan ko. nakakatayo na din ako this time. pag dating ng gabi nakareceive na ko ng tawag results are in. positive ako sa COVID. nag iiyak na ko nun. tinawag ko asawa ko mami ko at other family members. sobrang devastated ako. kahit doctor na nag announce ng news hindi ko na makausap. iyak lang ako ng iyak na. kumontak nadin sakin ang brgy and munisipyo para ihatid na ang masamang balita. hindi ko siya matanggap. kako sobrang ingat ko. alcohol naka mask ako tapos mahigpit asawa ko iniisprayan niya po ko sa labas ng bahay bago pumasok. kasi nga may mga bata. pero wala. nag start ulit ako manghina. mas nakaramdam ako ng pagod. bumigat uli pakiramdam ko. kasi di ko alam pano. dadasal ako na naiyak. sabi ko nga lord hindi ako takot para sa sarili ko. takot ako para sa mga anak ko. ako nalang. wag na sila. mga time na to. hindi ako nakatulog. iyak ako ng iyak. hinang hina nadin ako. ramdam ko anytime babagsak ako. kausap ko yung mga frontliners sa gc namin. sabi nila andun sila for me. lalo ko naramdaman yung bigat. i decided to post. ipalam sa mga kabrgy at subdivision. para maging aware. takot ako na sabihin yung totoo kasi takot ako sa STIGMA. but i have to do it para di na din sila lalabas.

march 23 sinabi ko na sa naghahandle sakin na wala na talaga akong maamoy at malasahan. and they confirmed isa daw siya sa symptoms. mayos na ko sobra. nagiingay na nga ako sa room dahil nabuburyo na ko. ubo sipon wala na. plema lang talaga kaya ko siya inuubo. para sya talagang nakadikit. mayos na din akong nakakatayo. may times nasakit ulo ko. pero ramdam ko mabuti buti na pakiramdam ko.

ngayong araw mayos na mayos na pakiramdam ko. ang naiwan nalang yung walang pang amoy at pang lasa. hindi na ko giniginaw. nasakit yung mga binti at paa ko padin pero di na grabe. no fever.

–maraming maraming salamat po sa lahat ng pagdadasal sakin at sa pamilya ko. sobrang overwhelming ng mga messages, comments na narereceive ko. lalo po bumubuti ang pakiramdam ko. patuloy padin po akong nag aantay for the next swab testing. 7th day of quarantine no signs of symptoms ang family member ko. awa ng dyos mayos n mayos sila.

—hihingi din po sana ako ng dasal para po sa mga FRONTLINERS. wag po natin silang kalimutan. sila po ang naeexpose araw2 sa may mga sakit na kagaya ko. pagod puyat para mamonitor kaming mga PUI, PUM at positive cases. tao din po sila. nagkakasakit din po sila. pag pray po natin na maging safe sila at bigyan pa ng lakas ra magampanan ang dapat gawin.

—-maraming maraming salamat din po sa lahat kawani ng aming brgy at pres. simula palang po ng una minonitor na nila ko at lahat ng pangangailangan namin sikap nilang ibinibigay. yung pag aalaga at sila din po takbuhan ko pag nalulungkot na ko. kasi nga po mag isa ako sa kwarto. maraming maraming salamat po. pag gumaling na ko. babawi po ako sainyong lahat. sobrang nappreciate ko po yung love, care at tska po yung pagsusumikap ninyo bumuti ako at maging mayos ang pamilya ko. si lord na po ang bahala sainyo.

WAG PO TAYONG MAGING STIGMA. kaya po natatakot yung iba na mag sabi ng totoo kasi naguhusgahan sila. di po namin ginusto magkasakit ng ganito. hirap po ng pinagdadanan namin. PHYSICALLY, EMOTIONALLY even SPIRITUALLY drained na po ako. hindi ako mayakap ng pamilya ko. hindi nila ako malagan ng mayos. hindi ko po gugustuhin na maranasan ng iba tong nararanasan ko. nakaramdam po ako ng depression and anxiety. even si lord naquestion ko. trabaho lang naman ako for my family. bakit ako pa. but at the end of the day andyan na yan eh. sabi nga ng iba hindi niya ibibigay tong problema na to kung di ko kaya. kung di namin kaya. mami ko nag alala na kasi di namin siya kasama. halos di na makatulog. naiyak. tita ko ganon din.

——STOP POSTING FAKE NEWS. lalo nakakataranta at nakakaaning. lumilikha siya ng komosyon.

sa panahon po ngayon pagkakaisa kelangan at kalaman kung pano mapupugsa yung COVID. dasal ang kakapitan.

payo lang po. palakasin ang katawan. water, healthy foods, vitamins ang kelangan. wag na din po tayo magkaron ng close contact lalo na po di natin alam. kung wala naman pong gagawin sa labas. bahay nalang po tayo. this is the time po na magsamasama ang pamilya. bonding kayo. manuod ng movies. mag luto at sabay sabay kumain. hanggat mamari mag disinfect kayo ng bahay niyo umaga at hapon. kung sinisipon at inuubo mask na kayo. pahinga at surin ang sarili.

god bless us all po. and sana di na po madagdagan pa ang cases sa mundo

Your comment?

Source: Yanie Sebastian

Add Comment